Al vóór het Museum Küppersmühle in de binnenhaven van Duisburg worden de bezoekers verwelkomd door het beeldhouwwerk „Flora“. Het van ver zichtbare, sneeuwwitte vrouwenhoofd van polyesterhars is een van de hoogtepunten van de tentoonstelling „Jaume Plensa – Invisible“ en geeft al een voorproefje van wat er binnen te zien is.
Van 26 juni tot en met 1 november 2026 toont het MKM de meest uitgebreide solotentoonstelling van de kunstenaar in Duitsland sinds tien jaar. Meer dan 50 sculpturen, geselecteerde werken op papier en speciaal voor het museum gemaakte muurtekeningen ontplooien een bijzondere werking in de buitengewone architectuur van de voormalige graanschuur en nodigen uit om onder te duiken in een wereld van grootformaat sculpturen, stille ruimtes en indrukwekkende materialen.
Een uitnodiging voor de zintuigen
Binnenin vormt de ongeveer zeven meter hoge installatie „Invisible Anna“ uit 2018 het ruimtelijke middelpunt. Het grote, transparante hoofd van roestvrijstalen staven lijkt optisch te zweven in de hoge, verticale siloruimte en oogt, afhankelijk van het daglicht, bijna doorschijnend. In de overige tentoonstellingsruimtes presenteert het MKM het brede formele en materiële spectrum van Plensa’s werk. Beelden van marmer, albast, brons, ijzer, staal en kunststof behandelen terugkerende thema’s als identiteit, stilte, taal en menselijke verbondenheid. Deze worden aangevuld met werken op papier, waarin letters en tekens uit verschillende culturen versmelten tot verfijnde beeldstructuren.
De in 1955 in Barcelona geboren kunstenaar behoort tot de belangrijkste beeldhouwers van deze tijd en staat wereldwijd bekend om zijn kunst in de openbare ruimte. Zijn poëtische sculpturen geven een stempel op pleinen en parken in metropolen als Chicago, Tokio of Salzburg. In Duitsland realiseerde hij onder andere de grootschalige sculpturen „Laurelle am Bahnhof“ (2024) in Bonn-Bad Godesberg, „Body of Knowledge“ (2010) in Frankfurt am Main en „Gläserne Seele“ (2000) in Potsdam. Zijn werken combineren sculpturale aanwezigheid met grote rust en nodigen uit om even stil te staan en na te denken over vragen rond identiteit en het samenleven van mensen.
Juist het samenspel tussen Plensa’s stille, geconcentreerde sculpturen en de markante industriële architectuur van het MKM maakt de bijzondere aantrekkingskracht van de tentoonstelling uit. Het contrast tussen de monumentale vrouwenhoofden en de ruwe bakstenen muren van de voormalige graansilo’s zorgt voor een buitengewoon samenspel van kunst en ruimte en maakt het museumbezoek tot een bijzondere ervaring.
