In de voormalige katoenfabriek Ermen & Engels werd rond 1900 een elektriciteitscentrale gebouwd om de stad Engelskirchen van elektriciteit te voorzien. In de loop der decennia veranderde de functie van het gebouw en werd de productielocatie een museum. Tijdens een rondleiding krijgen bezoekers een levendige indruk van hoe het was toen de kracht van de rivier de Agger werd omgezet in elektriciteit.
Mysterieus blauw licht en het geluid van stromend water begroeten de bezoekers als ze afdalen in de turbinekelder. Ze geven de indruk dat er vandaag de dag nog steeds water door de gangen met hun machtige muren stroomt. Zodra je ogen zich hebben aangepast aan de duisternis, kun je de turbines zien die de machines in de fabriek aandreven via een ingewikkeld transmissiesysteem.
Op de verdiepingen boven de turbinekelder laat het grote schakelbord zien hoe de elektriciteit in de fabriek werd verdeeld. Al in 1903 profiteerden ook het huis van de fabriekseigenaar en de stad Engelskirchen van de plaatselijke elektriciteitsproductie. Dankzij de krachtcentrale in de fabriek brandden de elektrische straatlantaarns hier meestal betrouwbaar.
De kracht van de stoommachine
Maar er waren ook andere tijden: De indrukwekkende stoommachine bij de ingang van de museumverdieping herinnert eraan dat er niet altijd genoeg waterkracht beschikbaar was om de machines aan te drijven. Stoomkracht werd daarom al vroeg gebruikt als aanvullende energiebron. Een stap die gasten vandaag de dag nog steeds kunnen begrijpen.
Over gasten gesproken, speciale tentoonstellingen geven hen de kans om meer te leren over de geschiedenis van de industrie of om technische uitdagingen aan te gaan. Daarnaast kunnen schoolkinderen het hele jaar door experimenteren op de zes stations van de elektriciteitswerkplaats en met hun leraren discussiëren over de opwekking van elektriciteit, het belang van elektriciteit en de invloed ervan op het milieu.
