Hij zit daar rustig. Op zijn stenen rots. Zijn hoofd rustend op zijn rechterhand. Zijn blik gericht op de grond. Sinds de opening van de Kunsthalle Bielefeld in 1968 peinst de "Denker" van August Rodin voor de hoofdingang van het museum aan de zuidwestkant van het historische stadscentrum. Het standbeeld leidt bezoekers naar een van de meest bijzondere kunstcollecties in Noordrijn-Westfalen, die meer wordt gekenmerkt door kwaliteit dan door kwantiteit. De collectie wordt gekenmerkt door individuele stukken in plaats van hele groepen werken. Ze zijn ondergebracht in een kubistisch gebouw met een gevel van rode zandsteen, dat zelf als een architectonisch kunstwerk wordt beschouwd.
Gasten die de buitenkant van het postmodern ogende gebouw, ontworpen door de Amerikaanse sterarchitect Philip Johnson, van dichtbij bekijken, zullen meteen het massieve bovenste deel van het gebouw opmerken, dat volledig omsloten is door een kleinere lagere eenheid. Dit wordt gekenmerkt door smalle uitstekende liggerwanddelen en brede raamoppervlakken. Binnen wacht de bezoeker het eerste wow-moment, want de doordachte indeling van de ruimtes biedt perfecte toegang tot de opmerkelijke werken uit de late 19e en 20e eeuw.
1200 vierkante meter tentoonstellingsruimte
De Kunsthalle Bielefeld is volledig gespecialiseerd in moderne en hedendaagse kunst. Het museum heeft 500 schilderijen, 200 beeldhouwwerken en ongeveer 4500 aquarellen, tekeningen en prenten, die zowel in de permanente tentoonstelling als in thematische tijdelijke tentoonstellingen worden getoond. Op de 1.200 vierkante meter tentoonstellingsruimte komen bezoekers werken tegen van onder andere Pablo Picasso, Max Beckmann en Käthe Kollwitz. Ze maken deel uit van het uitgebreide ensemble, dat vooral wordt gekenmerkt door opvallende individuele werken van een grote verscheidenheid aan kunstenaars.
Een wandeling door het eigen beeldenpark van het museum rondt het bezoek af. In het openbaar toegankelijke groene gebied met zijn elegante waterbassin en lusvormige paden wachten nog eens 20 blikvangers op nadere inspectie: Richard Serra's "Axis" ziet er enorm, zwaar en monumentaal uit. De tien meter hoge sculptuur van drie roestrode Cortenstalen panelen torent hoog de lucht in. Een paar stappen verder wijst "Viktoria" van Bettina Pousttchi op het heen en weer van interactie, saamhorigheid in de openbare ruimte. Ze heeft straatpalen, die anders geïsoleerd in een open ruimte staan, bij elkaar geplaatst. Hun gebogen hoofden omringen elkaar. Een werk dat vragen oproept. Terug naar het standbeeld van Rodin. Het inspireert ons om even stil te staan bij wat we hebben meegemaakt.
