Een oase van rust midden in de stad. Tussen de Aachener Weiher en de Innerer Grüngürtel vormt het Museum voor Oost-Aziatische Kunst een tegenpool van het stadsleven. Hier lijkt de tijd langzamer te verstrijken. Wie de drempel overschrijdt, laat de drukte van de stad een paar uur achter zich en betreedt een contemplatief totaalkunstwerk van puristische architectuur, een zen-tuin en eeuwenoude kunst.
Als oudste museum voor Oost-Aziatische kunst in Europa en het enige gespecialiseerde museum in Duitsland biedt het museum al sinds 1913 een blik op China, Japan en Korea. Het werd opgericht door het verzamelaarsechtpaar Frieda en Adolf Fischer. Met opmerkelijke vooruitziendheid streefden zij ernaar de kunst van Oost-Azië op gelijke voet met de Europese kunst te presenteren. Een revolutionaire gedachte aan het begin van de 20e eeuw, die tot op de dag van vandaag het zelfbeeld van het museum bepaalt.
De collectie bestrijkt de periode van het neolithicum tot het heden en geldt als het belangrijkste archief van Chinese, Japanse en Koreaanse kunst in Duitsland. Boeddhistische rolschilderijen gaan hand in hand met houtsculpturen, meesterlijke kalligrafieën staan naast de fijnste gekleurde houtsneden en Japanse schermschilderkunst. Sacrale bronzen beelden, Chinese lakwerkstukken, keramiek en kostbaar porselein getuigen van eeuwenoude ambachtelijke tradities. Wisselende speciale tentoonstellingen vullen de collectie aan met nieuwe perspectieven op historische en hedendaagse stromingen en maken duidelijk dat Oost-Aziatische kunst hier geen afgesloten hoofdstuk is, maar een levendige culturele dialoog.
Ook het monumentale museumgebouw maakt deel uit van de totale beleving. Nadat het oorspronkelijke gebouw in 1944 bij bombardementen was verwoest, verrees aan de Aachener Weiher een nieuw gebouw, dat in 1977 werd geopend. Het ontwerp van de Japanse architect en leerling van Le Corbusier, Kunio Maekawa (1905–1986), combineert de helderheid van het modernisme met traditionele elementen uit de Japanse architectuur. Simpele gebouwen zijn gegroepeerd rond een centrale binnenplaats en passen harmonieus in de omgeving.
Tot het ensemble behoort ook de Japanse contemplatietuin van de beeldhouwer Masayuki Nagare (1923–2018), die is geïnspireerd op traditionele meditatietuinen. Na een grondige herinrichting wordt deze in het najaar van 2026 weer opengesteld voor bezoekers en vormt hij een aanvulling op het museum als extra plek voor bezinning.
Wie zijn bezoek op een ontspannen manier wil afsluiten, vindt in het vernieuwde Café UME met uitzicht op de Aachener Weiher een levendige ontmoetingsplaats. De naam verwijst naar de Japanse pruimenbloesem, die geldt als symbool voor een nieuw begin, schoonheid en bestendigheid. Dit idee komt ook tot uiting in het concept. De moderne fusionkeuken combineert Europese caféklassiekers met Vietnamese specialiteiten zoals zomerrolletjes of bánh mì. Of je nu een rondleiding door de collectie volgt, in de Japanse landschapstuin wandelt of geniet van een kopje matcha in Café UME: het Museum voor Oost-Aziatische Kunst nodigt je uit om het dagelijkse leven even achter je te laten.
