Mensch mit Flügeln, © German Antón

Ruhrfestspiele in Recklinghausen


Het oudste theaterfestival in Europa weet met internationaal programma te bekoren

Sterren van film en televisie, internationaal programma van klassiek tot provocatief: Het oudste Theaterfestival in Europa is een publiekslieveling in het Ruhrgebied.

Recklinghausen noemt zich met trots “Stad van de Ruhrfestspiele”. De districtsstad aan de rand van het Ruhrgebied mag daadwerkelijk trots zijn op het theaterfestival met de Ruhrfestspiele – want het gaat hier om één van de belangrijkste en traditierijkste theaterfestivals van het land en zelfs het oudste in Europa.

Tijdens de Festspielzeit van begin mei tot media juni wordt Recklinghausen ieder jaar weer opnieuw het centrum voor kunstenaars en theaterfans uit de hele wereld. Ieder jaar op de 1ste mei komen mensen van heinde en verre naar het park om in het Festspielhaus samen de start van het festival met een groot cultureel volksfeest in te luiden. Daarna is het devies: Ruim baan voor de grote klassiekers van de theaterliteratuur, bühne-experimenten bij het Fringe-Festival, maar vooral ook altijd weer het meesterlijke sterrentheater. Buiten de filmwereld ontmoeten hier gedurende anderhalf zomermaanden beroemdheden uit Hollywood en Babelsberg op de theaterbühnes van Recklinghausen.

Festivalbezoekers kunnen hier genieten van ongewone dingen: Internationale sterren zoals Cate Blanchett, Kevin Spacey, John Malkovich en Juliette Binoche evenals Duitse prominenten uit de film- en televisiewereld zoals Iris Berben, Harald Schmidt, Heike Makatsch en Nina Hoss staan hier op de planken.

Helemaal niet pretentieus, maar wel met passie

Het publiek van de Ruhrfestspiele is niet pretentieus maar wel veeleisend. Enthousiasme voor de theaterproducties en passie voor de kunst hebben een hogere waarde als een chique avondrobe en opvallende hoedcreaties. Soms wordt het ook wel een beetje afvallig “vakbonds-Bayreuth” genoemd, maar juist het concept van openheid en cultureel zendingsbewustzijn, zonder afstand te nemen van kunstzinnige vorderingen, heeft de Ruhrfestspiele zo succesvol gemaakt. Sinds 2005 wordt het festival door de Luxemburgse regisseur Frank Hoffmann op deze manier geleid en verheugt het zich op een grote resonantie van het publiek. Spreektheater met een buitengewoon niveau is het uithangbordje van het festival met jaarlijks ongeveer 80.000 bezoekers. Maar ook de literatuurseries en vooral het cabaret-programma worden steeds geliefder.

Ieder jaar staat het festival onder een ander motto - dat kan een theater-auteur zijn, Shakespeare, Goethe en Kleist stonden bijvoorbeeld allemaal al eens centraal tijdens het festival. Maar de Ruhrfestspiele wijden zich bijvoorbeeld ook wel aan een bepaalde thematische vraag of een theaterscène van een bepaald land. Men vindt nauwelijks een belangrijke regisseur, die nog niet bezig is geweest in het Festspielhaus in Recklinghausen: In coproducties met de belangrijkste huizen van het land zijn de grote ensembles van het Duitse theaterlandschap te gast, het Hamburger Schauspiel net zoals het Thalia Theater, het Berliner Ensemble en ook het Deutsche Theater. In de buitengewone theatertenten op het terrein van het park zijn vooral ook premières van moderne auteurs te zien. Regelmatig trekt het Europees ingestelde festival bovendien ook internationale groepen aan. In het bijzonder is het Fringe Festival als een jong en experimenteel dochter-festival van de Ruhrfestspiele een indrukwekkend platform van de internationale off-scène geworden: Zijn producties zijn inventief, provocatief, bijzonder en snel.

Een geschiedenis zoals in een film

De wortels van de Ruhrfestspiele zijn nauw verbonden met de geschiedenis van het Ruhrgebied. De oorsprong ligt in een ongekende solidariteitsactie: In de koude winter na de oorlog in 1946/47 stonden de Hamburgse bühnes voor de sluiting, omdat kolen voor het verwarmen van de oefenruimtes en de bühnes ontbraken. Met de wanhoop nabij maakte een delegatie zich op weg met twee vrachtwagens richting het Ruhrgebied en legden de mijnwerkers in Recklinghausen hun situatie uit. Samen smokkelden de theaterlieden en mijnwerkers meerdere ladingen kolen illegaal voorbij aan de militaire politie en zorgden zoor voor het behoud van het theater in de Hanzestad. In de daarop volgende zomer bezochten 150 toneelspelers Recklinghausen en traden als dank in de Saalbau van de stad op onder het motto “Kunst voor kolen”.

Hoe ouderwets dit motto in het veranderde, toekomstgerichte Ruhrgebied misschien ook mag klinken, de gedachte erachter blijft tijdloos actueel. Hier in het noorden van het Ruhrgebied werd de ideële grondsteen gelegd voor het nieuwe culturele zelfbewustzijn van de regio en gelijktijdig een festival met Europees aanzien gecreëerd.

www.ruhrfestspiele.de

delen maar

Impressies & video's


Jouw inspiratie: jouw NRW in prenten