Sarah Morris Wandmosaik Düsseldorf, © Nina Hüpen-Bestendonk

Kunst en Kil­le­pitsch


Düs­sel­dorf in de re­gen

De Rijnmetropool Düsseldorf heeft voor alle weersomstandigheden iets te bieden: moderne musea, hoekige architectuur, leuke designerwinkels, de Rijnlandse keuken en natuurlijk de langste toog ter wereld. Als geboren Nederrijnlandse was ik uiteraard al enkele keren in Düsseldorf, maar toch beperkt mijn kennis zich tot de luchthaven, Königsallee en concerten. Ik verheug mij des te meer dat ik in de stad eens iets meer kan beleven.

Gewapend met mijn paraplu, charme en goed humeur begin ik mijn korte trip naar Düsseldorf op de Carlsplatz. Hier vindt men op de overdekte wekelijkse markt niet alleen groenten en fruit, maar ook een lekkere lunch, verse smoothies en gebak. Gesterkt met raapstelen – een groente uit de raapfamilie – en braadworst klim ik spontaan aan boord van een HopOnHopOff-bus. Ik kan het wel begrijpen: de rode dubbeldekkers zijn niet naar ieders smaak. Maar wanneer het weer niet meteen meespeelt, zijn ze een leuke kans om een eerste overzicht over de stad te krijgen. Ik maak het mij in elk geval makkelijk op het bovendek, de regen plenst op het vouwdak, in mijn oren weerklinkt het commentaar. Ik zie de Düsseldorfse oude stad, de Medienhafen, Rheinturm en Rheinkniebrücke aan mij voorbijgaan en voor het eerst word ik mij bewust van hoe groen Düsseldorf eigenlijk is.

Altbiersafari in Düsseldorf, © Nina Hüpen-Bestendonk

In de late namiddag zet ik mij op weg naar de Burgplatz. Daar gaat het namelijk op safari. Daarvoor heb ik echter geen verrekijker nodig om wilde dieren te observeren, maar dorst. Düsseldorf is beroemd voor zijn “Altbier” van bovengisting en natuurlijk is er in de stad meer dan een brouwerij. Er zijn zelfs zoveel bars en cafés dat de Düsseldorfse oude stad ook graag de langste toog ter wereld wordt genoemd. Wij beginnen onze Altbier-safari op de “Retematäng”, zoals de Düsseldorfers hun uitgaanskwartier graag noemen. De naam stamt nog uit de tijd van Napoleon die de Ratinger Straße in “Rue du Matin” veranderde. Ik leer iets over bittere stoffen, gistingssoort en Altbier-traditie en de stemming wordt in elke brouwerij een beetje vrolijker. De rondleiding eindigt in Uerige, een van de oudste brouwerijen in Düsseldorf waar ik meteen ook voor het avondeten blijf.

“Je was nog niet in Düsseldorf als je geen Killepitsch hebt geprobeerd”, luidt het spreekwoord, en dan zeg ik niet nee. Het kleine afzakkertje in de vorm van een kruidenschnaps haal ik direct van bij het venster van “Et Kabüffke”, voor ik mij op weg naar mijn hotel begeef.

Het is een rustige morgen in de “25 Hours Hotel Das Tour” en gedurende een kort moment schijnen er zelfs een paar zonnestralen op mijn bed. Bij het ontbijt kan het uitzicht niet beter zijn: heel Düsseldorf kan ik vanuit het restaurant op de 16e verdieping zien. De sfeer is zo gezellig dat men goed en graag de hele voormiddag hier kan wegzakken. Toch heb ik vandaag nog veel gepland en ga met de tram op weg naar het zuiden van Düsseldorf.

De buitengewone Gehry-gebouwen in de Medienhafen waren mij gisteren al op de bus opgevallen: Geen enkele lijn schijnt hier recht te zien en vooral het middelste gebouw met zijn spiegelgevel is zoals een speelplaats voor mij en mijn camera. De haven bevalt mij wel met zijn mix van oude baksteen en moderne architectuur.

Van hieraf zijn het slechts tien minuten te voet naar de Rheinturm. Als kind ben ik hier al eens naar boven geweest en herinner mij nog, hoe ik gewoon volledig op de schuine ramen van het restaurant ging liggen om naar beneden te kijken. Eens kijken of ik vandaag de dag nog altijd dat basisvertrouwen heb. De lift zoeft in elk geval recht omhoog en mijn oren ploppen. Op 168 meter hoogte ligt het uitzichtplatform met een zicht van 360 graden over Düsseldorf en omgeving. Bij goed zicht kan je van hier zelfs de Keulense Dom herkennen – maar sssjt, dat zegt men hier beter niet te luid! Ik kijk nog een tijdje naar de schepen op de Rijn en ontdek hier van bovenaf ook nog mijn volgende doel.

Uitzicht op de Rijntoren in Düsseldorf, © Nina Hüpen-Bestendonk
Kamerinstallatie “in orbit” van kunstenaar Tomás Saraceno in de K21, © Nina Hüpen-Bestendonk

Een kattensprong door een paar plassen verwijderd ligt het K21 in het Ständehaus, dat heel idyllisch in een klein park met dijk is gelegen. De reusachtige glazen koepel van het gebouw herbergt “in orbit”, een begaanbare netinstallatie van Tomás Saraceno. Ik heb jammer genoeg mijn trekschoenen niet bij, waardoor ik het kunstwerk alleen van buitenaf mag bekijken, wat ik iedereen die niet volledig vrij is van duizeligheid, ook zou aanbevelen. 25 meter boven de vaste grond windt zich een organische constructie uit veiligheidsnetten en reusachtige PVC-kegels op meerdere niveaus. Naast de installatie bevindt zich in der ruimtes van K21, hedendaagse kunst van kunstenaars, zoals Ai Weiwei, Wolfgang Tillmans en Simone Nieweg. Een geluidsinstallatie van de Chemnitzse kunstenaar Carsten Nicolai fascineert mij in het bijzonder: het zwart-gele roosterpatroon schijnt door de geluiden in de ruimte gewoon te dansen.

Het K20 in het historische centrum is het tweede huis van de Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen en herbergt – zoals de naam het al zegt – werken uit de 20e eeuw. Gerhard Richter, Man Ray, Max Ernst, Marc Rothko, Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Helen Frankenthaler, Carmen Herrera zijn slechts enkele namen uit de omvangrijke verzameling. Ik ben een grote fan van musea die kunstenaars en stijlrichtingen door elkaar halen en in een nieuwe context plaatsen – niets vind ik inspirerender. Het langst blijf ik aan de in vergelijking heel kleine schilderijnen van de kunstenaar Etel Adnan staan, waarvan de kleuren me fascineren.

Met de tijd laat mijn maag van zich horen en keer ik terug naar de Schlossplatz; in restaurant Schwan beslis ik binnen te gaan, dankzij de overtuigingskracht van de keukenchef, aan een veganistische frikadel met worten-aardappelgroenten en rucola-olie. En het is precies wat ik na zo een lange dag nodig heb: comfort food voor de ziel. En deze sensationele ruccola-olie met notensmaak had ik graag in liters meegenomen!

  • Loop over de Rijnpromenade, © Nina Hüpen-Bestendonk
    Rheinpanorama Düsseldorf , © Nina Hüpen-Bestendonk
    Buitenaanzicht van de K21 Düsseldorf, © Nina Hüpen-Bestendonk
  • Gehry-gebouwen met uitzicht op de Rijntoren, © Nina Hüpen-Bestendonk
    Innenaufnahme Museum K21 Düsseldorf , © Düsseldorf Tourismus GmbH / U. Otte
    
Kunstwerk im K21, © Nina Hüpen-Bestendonk
Shopping in Flingern, © Düsseldorf Tourismus, Sabrina Weniger

Op mijn laatste voormiddag trek ik naar de buurt van het hotel. Düsseldorfs creatieve district Flingern staat bekend voor zijn gezellige cafés en coole winkels, los van de grote bekende winkelketens. Na een korte stop bij bakkerij Bulle voor een appel-kaneelhap laat ik mij langs de gekende Ackerstraße leiden en vindt de ene winkel mooier dan de andere. In de “Aest. Conceptstore” die vooral jonge merken uit Kopenhagen en Parijs aanbiedt, praat ik kort met eigenaar Katharina Meerkamp die mij nog een aantal leuke tips meegeeft. Een winkel alleen voor chique tuinartikels? Die is er slechts een paar huizen verder in “The Golden Rabbit”. Ik slenter nog een hele tijd door de bonte papierwinkel bij “Rikiki” voor ik een pauze inleg voor koffie met taart in “Café Hüftgold”. De naam is een programma. Toch moet ik nog een beetje plaats in mijn maag laten wat ik wil mijn vandaag nog door Japan eten.

Rond de Immermanstraße ligt “Little Tokyo”, de derde grootste Japanse gemeente van Europa. Naast talloze Japanse restaurants wemelt het hier van speciaalzaken voor Japans porselein, boekenwinkels voor manga comics en theewinkels. Ik sluit mij aan bij de rondleiding “Sushi, Sake en Japanse lifestyle”, waarbij ik veel over de geschiedenis van de Japanners in Düsseldorf en hun cultuur leer. Wij proeven melon pan, onigiri en natuurlijk Japanse rijstwijn. Wij bezoeken het beroemde hotel Nikko en een Japanse supermarkt. Gedurende ongeveer twee uur voel ik mij aan het andere uiteinde van de wereld en ben toch nog in het midden van Düsseldorf. Intussen is eindelijk de zon uitgekomen en ik slenter nog een laatste keer langs de Rijnpromenade en bijt in een mochi, een zoetigheid uit de Japanse supermarkt. Japan ligt aan de Rijn, tenminste toch in Düsseldorf.

Auteur: Nina Hüpen-Bestendonk – Citytrip, verre reis of kortverblijf – Nina Hüpen-Bestendonk houdt van fotografie. Daarom gebruikt de Nederrijnse een van haar 30 camera’s. Op haar online blog Smaracuja houdt ze haar avonturen bij in beeld, tekst en kleine illustraties.

 

  • Sushi in het Japanviertel in Düsseldorf, © Düsseldorf Tourismus GmbH, Sabrina Weniger
    Sushi in de Japanse wijk, © Düsseldorf Tourismus GmbH, Sabrina Weniger
    Ackerstrae in Düsseldorf-Flingern, © Nina Hüpen-Bestendonk
  • Cafe Hüftgold in Düsseldorf-Flingern , © Nina Hüpen-Bestendonk
    
Winkelen in de trendy wijk Flingern, © Nina Hüpen-Bestendonk
    Kleurrijke Wall Street Art Düsseldorf, © Johannes Höhn, artiest Oliver Räke (Magic), Team Endzeit  Semor